Andrzej Dudziński

Malarstwo

BWA w Kielcach uprzejmie zaprasza na projekcję filmu biograficznego o Artyście Andrzeju Dudzińskim pt. „DUDI” 2006, Polska, 49 min Animacja, Dokument od 12 lat w...

BWA w Kielcach

Rozpoczęcie: 10 listopada 2017, g. 17.00
Zakończenie: 1 grudnia 2017
2017-andrzej-dudi
2017-andrzej-dudi1
2017-andrzej-dudi-2

BWA w Kielcach uprzejmie zaprasza na projekcję filmu biograficznego
o Artyście Andrzeju Dudzińskim pt. „DUDI” 2006, Polska, 49 min
Animacja, Dokument od 12 lat w reżyserii Małgorzaty Łupiny

oraz na wernisaż wystawy jego malarstwa
Kurator: Stanisława Zacharko-Łagowska

Dnia 10 listopada 2017
do Galerii Małej BWA w Kielcach
projekcja o godz. 17.00
wernisaż o godz. 18.00
ul. Kapitulna 2, 25-011 Kielce


W abstrakcyjnym malarstwie Andrzeja Dudzińskiego dominuje pewien szczególny rodzaj plastycznej muzyczności. Muzyczności, przejawiającej się w dźwięcznej czystości  samotnych barwnych form, lewitujących w przestrzeni ciszy spokojnego, jednobarwnego tła i łączących się w luźne akordy subtelnych, kolorystycznych zestawień. Oraz w plastycznych efektach działania, zaproszonego do twórczego dialogu, oswojonego – a wręcz zaprzyjaźnionego – przypadku, który zaznacza swoją obecność w kształtach rozpryskujących się kleksów, dynamicznych roztarć  i zaciekach swobodnie spływającej farby. A także,  w często z nich wychodzących, barwnych wektorach   odcinków prostej linii, których geometryczna kategoryczność wprowadza  w obszar spontanicznie i intuicyjnie tworzonej przestrzeni element pełnej chłodnego namysłu celowości.

Ta muzyczność nie pojawiła się znikąd. Brzmiała w twórczości Andrzeja Dudzińskiego od zawsze. Wprawdzie przytłumiona  dominującym, literackim przekazem w  ilustracjach i projektach okładek książek, podporządkowana skondensowanej treści plakatów, zepchnięta w tło obrazów poprzez czytelność figuratywnych odniesień, przytłoczona ciężarem materii assamblaży,  dosłownością fotografii  i inteligentną zabawnością ptaka Dudi –  była elementem scalającym  i, jednocześnie, indywidualizującym wszystkie jego dzieła. Nadawała im swoisty, jedyny w swoim rodzaju rytm, lekkość i niewymuszoną spontaniczność improwizacji: to, co charakteryzuje całą twórczość tego znakomitego artysty. Sama jest doskonałym nośnikiem emocji – i jak każdy rodzaj muzyki – trafia  bezpośrednio do emocji odbiorców.

W swoich abstrakcyjnych kompozycjach artysta uwalnia tę muzyczność z gorsetu innych sensów i znaczeń. Wybrzmiewa teraz w pełni doskonałością harmonii wzajemnych relacji: wyrafinowanych kolorów, nieoczywistych kształtów i zapisu malarskiego gestu artysty –  jak wizualny hymn na cześć radości tworzenia.

Stanisława Zacharko-Łagowska