Teatr Mama, Tata i Ja

BIURO WYSTAW ARTYSTYCZNYCH W KIELCACH TEATR LALKI I AKTORA KUBUŚ W KIELCACH ZWIĄZEK POLSKICH ARTYSTÓW FOTOGRAFIKÓW OKRĘG ŚWIĘTOKRZYSKI uprzejmie zapraszają na wernisaż wystawy...

BWA w Kielcach

Rozpoczęcie: 18 listopada 2016, g. 14:00
Zakończenie: 31 grudnia 2016

BIURO WYSTAW ARTYSTYCZNYCH W KIELCACH
TEATR LALKI I AKTORA KUBUŚ W KIELCACH
ZWIĄZEK POLSKICH ARTYSTÓW FOTOGRAFIKÓW OKRĘG ŚWIĘTOKRZYSKI

uprzejmie zapraszają na wernisaż wystawy fotografii artystycznej w ramach projektu:
Teatr Mama, Tata i Ja
dnia 18 listopada (piątek) 2016 roku o godzinie 14:00
w Galerii Małej BWA, ul. Kapitulna 2 w Kielcach
Kurator wystawy: Stanisława Zacharko-Łagowska

 

awers_zaproszenie-teatr-mama-i-ja-bwa-kielce-18-11rewers-zaproszenie-teatr-mama-i-ja-bwa-kielce-18-11

 

 

 

 

Świat bajek dla  dzieci to świat – bodajże jedyny taki – w którym dobro zawsze zwycięża, a każda zła przygoda kończy się szczęśliwie. I gdzie zawsze znajduje się ktoś mądry, dobry i szlachetny, który broni słabszych  i wskazuje dobrą drogę zbłąkanym. Marzenia – nie tylko dziecięce – by choć na chwilę w takim świecie pobyć,  spełnia od ponad 60 lat Teatr Lalki i Aktora KUBUŚ. W spektaklach  tego wyjątkowego teatru  świat bajki staje się rzeczywistością: ubrany w artystyczne piękno scenografii, kostiumów i lalek, sugestywność sztuki aktorskiej i literacki dramatyzm akcji, daje się zobaczyć, usłyszeć i przeżyć  – zarówno zmysłowo jak i emocjonalnie.  Z bajkowych – i bajecznych – spektakli KUBUSIA wynosi się  cenną wiarę w piękno sztuki , i  jeszcze cenniejszą – wiarę w dobro człowieka.  To, że tę wiarę podziela tworzący KUBUSIA zespół ludzi, widać nie tylko w ich ogromnym zaangażowaniu w swoją charyzmatyczną działalność . Widać ją zwłaszcza w autorskim projekcie Joanny Kowalskiej, zatytułowanym „Teatr, mama, tata i ja” – już po raz drugi tu realizowanym, i po raz drugi wspartym finansowo przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

To projekt adresowany do rodzin, w których jedno z dorosłych, ojciec lub matka, odbywa karę ograniczenia wolności. Rodzin okaleczonych nieobecnością jednego z rodziców,  niejednokrotnie również traumą jego winy,  z trudem utrzymujących podstawowe relacje pomiędzy poszczególnymi jej członkami; z których niemal zawsze najbardziej pokrzywdzonymi są  dzieci. KUBUŚ  zaprosił osadzonych i ich rodziny do swego bajkowego, dobrego i pięknego, świata. Spotykali się tu ze sobą w pełnej ciepła atmosferze  delikatności , zrozumienia i  życzliwości  – oraz magii sztuki. Wspólne przeżywanie piękna bajkowych spektakli , wspólne tworzenie prac plastycznych, przygotowywanie kolorowych ciasteczek i zabawy w teatr, budziły uśpione emocje i wywoływały równie emocjonalne, często podświadome, reakcje. Nieśmiałość i delikatność gestów, czułość dotyku, wzajemna bliskość  – budowały subtelne opowieści snute mową ciała: opowieści o rozstaniach,  zranionych uczuciach, potrzebie bezpieczeństwa, tęsknocie i miłości…

Do ich obserwowania – i przetwarzania w  materię sztuki fotograficznej – zostali zaproszeni fotograficy ze Świętokrzyskiego Okręgu Związku Polskich Artystów Fotografików. Zaproszenie przyjęli: Piotr Bieniek, Artur Dziwirek, Joanna Klich, Sławomir Oszywa, Stanisława Zacharko-Łagowska i Krzysztof Zając. Wszyscy, w stworzonej wspólnie prezentacji,  postanowili wykorzystać plastyczną atrakcyjność  teatru cieni i jego możliwości uwidaczniania i podkreślania wyrazistości gestów. W  spontanicznych, improwizowanych mini spektaklach i scenach, odgrywanych kolejno przez uczestników projektu – a właściwie przez ich cienie, rzucane na papierową przesłonę – odczytywali zapisy emocji, których powstawania byli świadkami, uczestnicząc w szeregu kolejnych spotkań.

Scalony w jedno język teatru i język fotografii artystycznej  okazał się być trafnie dobranym medium: unieruchomione i rozwarstwione na różne odcienie szarości płaskie sylwetki cieni  w niezwykle precyzyjny sposób definiują  literacki przekaz jak i tworzą formalną atrakcyjność obrazowania. Pomimo podobnych, uchwyconych sytuacji – fotografie są różne. Różnią się indywidualnością spojrzenia, sposobów budowania napięcia i dramatyzmu, tworzą inne narracje i gradacje nastrojów; również wynikających z emocji autorów zdjęć.

Wystawa podsumowująca  projekt „Teatr, tata, mama i ja” jest przesłaniem skierowanym do osób ze świata po drugiej stronie krat, przesłaniem adresowanym do ich wrażliwości i empatii. Przesłaniem wyposażonym przez realizatorów projektu: kuratorkę Joannę Kowalską, zespół Teatru Lalki i Aktora KUBUŚ, Areszt Śledczy w Kiecach, sześciu, wyżej wymienionych, artystów fotografików i goszczące wystawę Biuro Wystaw Artystycznych w Kielcach, we wiarę w wewnętrzne dobro tkwiące w każdym człowieku i w sprawczą moc sztuki, pomagającej się mu uzewnętrznić.

Stanisława Zacharko-Łagowska

 

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz