Juri Jakowenko

Juri Jakowenko – grafika

Zapraszamy na wernisaż w sobotę 17 maja o 18:00 Perfekcyjne i efektowne, wypełnione drobiazgowo opracowanymi szczegółami grafiki Jurija Jakowenki zachwycają warsztatowym kunsztem i...

Galeria Dolna

Rozpoczęcie: 17 maja 2014, g. 18:00
Zakończenie: 1 czerwca 2014

Zapraszamy na wernisaż w sobotę 17 maja o 18:00

Perfekcyjne i efektowne, wypełnione drobiazgowo opracowanymi szczegółami grafiki Jurija Jakowenki zachwycają warsztatowym kunsztem i przyciągają bogactwem wyobrażeń. Dekoracyjność, częste multiplikowanie detali i porządkowanie ich w powtarzalnym, otwartym kompozycyjnie rytmie ornamentu, horror vacui – strach przed pustymi miejscami – formalnie sytuuje tę twórczość w kręgu wpływów Orientu. W prawdziwie wschodnim przepychu form, budowanych lekką, delikatną i niebywale precyzyjną kreską można wyodrębnić dwa ich rodzaje. Jeden to kształty zaczerpnięte z natury: rośliny, zwierzęta, portrety, akty i przedmioty, których sposób przedstawiania świadczy o niebywale rozwiniętym zmyśle obserwacji artysty. Drugi rodzaj to formy zrodzone w jego wyobraźni, fantastyczne stwory i postacie, rysowane z równą tamtym, urealniającą je precyzją. Wszystkie splatają się ze sobą, dopełniają, jedne przeradzają się w drugie, tworząc efektowną plastycznie i tajemniczą znaczeniowo całość. Oprócz realizmu przedstawień, artysta często stosuje również zabieg deformacji. Wzmacniając kontrast pomiędzy pięknem i brzydotą poszerza skalę emocjonalnych odniesień. Formalna tkanka jego grafik rozrasta się niemal organicznie we wszystkie strony, wypełniając szczelnie przestrzeń. W wielu kompozycjach artysta dyscyplinuje ją zamykając w kształcie koła, kwadratu, czy innych, mniej rygorystycznie traktowanych zgeometryzowanych form. Zdarza się, że „smakuje” temat w krótkich cyklach, zachowując w poszczególnych pracach ten sam format, konwencję i kolorystykę. Kolor w jego grafikach: rozjaśniony, delikatny, jest zawsze tylko tłem dla warstwy rysunkowej. Dodatkowo scala kompozycję, łagodzi ostrość kreski i tworzy specyficzny nastrój. Treściowe przesłanie prac gubi się w zawiłej grze pomiędzy realizmem, fantazją i plastyczną metaforą. Widzowi pozostaje kontemplacja dialogu form wewnątrz każdej z prac lub narracji rozwijanej w ramach cykli i dopełnianie ich własnymi skojarzeniami. Skomplikowany świat znakomitej sztuki Jurija Jakowenki jest szeroko otwarty na tego rodzaju indywidualne interpretacje. A zawarte w niej piękno i warsztatowe arcymistrzostwo dodatkowo do tego zachęca.
Stanisława Zacharko